PassZit

Ekipler için self-hosted bir 1Password alternatifi

Bugün barındırılan bir parola yöneticisi kullanan ve parolalarını kendi sunucularında tutmak isteyen ekipler için: sunucuyu kendiniz çalıştırdığınızda ne değişir, PassZit'te kasalar, gruplar ve roller nasıl çalışır, kişiler nasıl dâhil edilir, BT personeli parolaları görmeden RDP ve SSH bağlantılarını nasıl açar, denetim günlüğü neyi gösterir — ve PassZit'in neyi yapmadığı.

Bu rehber neleri kapsıyor

PassZit, kişiler ve ekipler için kendi sunucunuzda çalışan, uçtan uca şifreli kasalara sahip ücretsiz, açık kaynaklı (AGPLv3) bir parola yöneticisidir. Kullanıcı sınırı olmadan ücretsizdir; onu geliştiren şirket MaxZit isteğe bağlı ücretli destek ve kurulum desteği sunar (yalnızca İngilizce). Bu rehber yalnızca PassZit'i anlatır — başka ürünlerin özelliklerini veya fiyatlarını karşılaştırmaz — böylece ekibinize uyup uymadığına karar verebilirsiniz.

Barındırılan bir hizmetten kendi sunucunuza

PassZit'te kasalar sizin çalıştırdığınız bir sunucuda bulunur — sunucu yalnızca şifreli veri saklar ve hiçbir zaman bir ana parola veya kullanabileceği bir anahtar almaz. Bu aynı zamanda bir barındırma sağlayıcısının yaptığı işlerin size geçtiği anlamına gelir:

İşPassZit nasıl yardımcı olur
Sunucuyu çalıştırmakHazır bir VM imajı (OVA, QCOW2, VHDX) veya ISO ya da Debian, Ubuntu, AlmaLinux veya Rocky Linux üzerinde tek bir kurulum komutu; 2 vCPU, 2 GB RAM, 16 GB disk
SertifikaAyarlar → Sertifika: Let's Encrypt (ağınızın içindeki sunucular için Cloudflare DNS kaydı üzerinden de) veya kendi sertifikanız
ErişilebilirlikKonsol, siz Ayarlar → Ağ ve erişim altında daha fazlasına izin verene kadar yalnızca özel ağlara yanıt verir; ofis dışındaki kişilerin bir VPN'e veya izin verilen bir ağa ihtiyacı vardır
YedeklerAyarlar → Konsol yedeği: günlük, her zaman şifreli, SFTP'ye bir kopyayla
GüncellemelerAyarlar → Güncellemeler ve sunucu: imzalı sürümler, otomatik geri alma, isteğe bağlı otomatik kurulum
E-postaDavetler ve bildirimler için SMTP sunucunuzla Ayarlar → E-posta

Kurulumun kendisi Kendi sunucunuzda parola yöneticisi rehberindedir. Bir şeyi daha planlayın: unutulmuş bir ana parolayı hiç kimse, bir yönetici bile sıfırlayamaz. Geri dönmenin tek yolu her kullanıcının kurtarma anahtarıdır.

Kasalar, klasörler ve yetkiler

Her kullanıcının bir Kasam'ı vardır. Paylaşılan kasalar Ekip kasaları altında listelenir; bir kasayı oluşturan onu yönetir ve adının yanındaki dişli Üyeler ve ayarlar'ı açar. Yetkiler kişi veya grup başına, her biri öncekileri de kapsayan dört onay kutusuyla verilir:

  • Bağlanma ve doldurma — parolaları, notları veya dosyaları görmeden bağlantı açmak, girişleri doldurmak ve kopyalamak;
  • Parolaları görme — kasadaki her şeyi görmek;
  • Ekleme ve değiştirme — ayrıca öğe eklemek, değiştirmek ve silmek;
  • Yönet — ayrıca üyeler, gruplar, ad ve kasanın kendisi.

Erişimin bir bitiş tarihi olabilir. Klasörler bir kasaya aittir ve türleri vardır — Müşteri, Konum, Şube, Departman, Veri merkezi, Ağ, Proje — ve iç içe olabilir. Bir kasada her zaman en az bir kalıcı yönetici kalır: sonuncusunu çıkarmak reddedilir ve 0.9.6'dan beri, bir kasa yöneticisiz kalacaksa yöneticileri bir gruptan çıkarmak veya grubu silmek de reddedilir. Biri ayrıldığında parmak izleri ve yeni kasa anahtarlarıyla birlikte tüm adımlar Parolaları ekiple paylaşma rehberindedir.

Roller: yöneticiler, kasa yöneticileri, üyeler

PassZit'in iki hesap rolü vardır: Kullanıcı ve Yönetici. Yöneticiler kullanıcıları davet eder ve yönetir, gruplar oluşturur, denetim günlüğünü okur ve ayarları değiştirir — ancak herkes gibi üyesi olmadıkları kasaları okuyamazlar. Paylaşılan bir kasanın içinde kimin ne yapabileceğine hesap rolü değil, o kasanın yetkileri karar verir.

  • Ayarlar → Kasa politikası → Paylaşım ve dışa aktarma, paylaşılan kasa oluşturmayı yalnızca yöneticilere bırakabilir ve dışa aktarmaları kapatabilir.
  • Aynı politika kilitlenme süresini, panonun temizlenmesini, en kısa ana parola uzunluğunu (varsayılan 12), çöp kutusu süresini, dosya sınırlarını ve Argon2id ayarlarını belirler.
  • Kimse bir kasadaki kendi erişimini değiştiremez; bunu başka bir kasa yöneticisi yapar.

Daha ince yönetici rolleri (örneğin salt okunur bir denetçi) yoktur; bunun yerine dört göz ilkesi, hassas yönetici işlemlerinin ikinci bir yöneticiyi beklemesini sağlayabilir.

Ekibi dâhil edin

  1. Davet edin. Hesaplar yalnızca davetle oluşur: e-posta adresi ve rolle Kullanıcılar → Kullanıcı davet et. Bağlantı bir kez ve varsayılan olarak 7 gün çalışır; SMTP ayarlıysa Daveti e-postayla da gönder onu gönderir.
  2. İlk oturum açma. Her kişi bir ana parola seçer ve zorunlu ikinci faktörü bir kimlik doğrulama uygulamasıyla kurar; güvenlik anahtarları ve cihaz geçiş anahtarları sonradan eklenebilir.
  3. Kurtarma anahtarı. Herkesten ilk gün Hesabım altında Kurtarma anahtarı oluştur'u kullanmasını isteyin. Kullanıcı listesi kimde olduğunu gösterir.
  4. Tarayıcı uzantısı. Web kasasındaki Tarayıcı uzantıları, kullanılan tarayıcının mağazası (Chrome Web Store, Firefox Add-ons, Microsoft Edge Add-ons) için Tek tıkla yükle'yi gösterir. Uzantı web kasası üzerinden bağlanır; bu yüzden kimse ona parola yazmaz.
  5. Gruplar ve şirket oturum açması. Gruplar altında gruplar oluşturun ve onlara ekip kasalarında yetki verin. Ayarlar → Şirket oturum açması ile çoklu oturum açma (OpenID Connect veya SAML 2.0) ve Active Directory / LDAP kimin oturum açabileceğine karar verebilir ve PassZit gruplarını aynı adlı şirket gruplarıyla eşitleyebilir — davetler yine gereklidir.

Konsol ve e-postaları, kullanıcı başına seçilen 14 dildedir; yerleşik kullanıcı kılavuzu İngilizce ve Sırpçadır. MaxZit'in kurulum destek paketleri kullanıma almaya yardımcı olur (yalnızca İngilizce).

Parolaları taşıyın

PassZit'in kullanıcı kılavuzu 1Password'ü, bir CSV dışa aktarması üzerinden içe aktarabildiği programlar arasında sayar (File → Export → CSV yolunu verir; menüler diğer programın sürümleri arasında farklı olabilir). İçe aktarma her biçim için aynı şekilde çalışır:

  1. Her kişi kendi öğelerini dışa aktarır ve Araçlar → İçe aktar ile Kasam'a aktarır. Dosya tarayıcıda okunur; sunucu yalnızca şifreli öğeleri alır.
  2. PassZit kaç öğe ve klasör bulduğunu ve kaçının zaten var olduğunu gösterir; Kasada zaten olan öğeleri atla yinelenenleri önler.
  3. Paylaşılan öğeleri bir kişi içe aktarır ve öğe düzenleyicisindeki Kasa alanıyla, birer birer ekip kasasına taşır.
  4. Ardından dışa aktarma dosyasını silin — parolaları şifresiz içerir.

PassZit, CSV dosyalarından, dosyada bu sütunlar varsa adı, web sitelerini, kullanıcı adını, parolayı, notları, tek kullanımlık kod sırrını, klasörü ve sık kullanılan işaretini alır. Ekli dosyalar dışa aktarma dosyalarının parçası değildir — yeniden ekleyin. Geçiş anahtarları içe aktarılmaz; onları uzantının Geçiş anahtarları için PassZit'i kullan seçeneğiyle yeniden kaydedin. Herkes taşınmadan önce bir test içe aktarmasından sonra birkaç öğeyi kontrol edin.

Parolayı görmeden RDP, SSH ve WinBox

BT ekipleri için bir giriş uzak bağlantı olabilir: Remote Desktop (RDP), parolalı veya anahtarlı SSH, WinSCP (SFTP), WinBox (MikroTik), VNC veya Telnet. Windows için küçük MaxZit Launcher — web kasasında Launcher altından indirilir, Windows kullanıcısı için yönetici hakları olmadan kurulur ve Bu tarayıcıyı eşleştir ile eşleştirilir — bağlantıyı kayıtlı girişle açar. Linux'ta aynı işi passzit-helper yapar.

Bir ekip kasasında her üyenin Bağlanma ve doldurma yetkisi vardır; böylece bir teknisyen parolası gösterilmeden bir sunucuya bağlanabilir ve her bağlantı Bu öğeyi kim kullandı altına kaydedilir. Betikler için passzit komut satırı girişleri ve tek kullanımlık kodları okur, passzit rotate ise cihaz parolalarını SSH üzerinden değiştirir (Linux, MikroTik RouterOS, OpenSSH'li Windows) ve yenilerini kaydeder.

Sınırlar: WinBox parolayı yalnızca komut satırında kabul eder; orada WinBox çalıştığı sürece aynı Windows kullanıcısının diğer programları onu okuyabilir (PassZit önceden uyarır). Bağlanma ve doldurma bir kolaylıktır, kilit değil: bir parolayı doldurabilen biri biraz çabayla onu öğrenebilir.

Ekip dışında paylaşım

  • Gizli bağlantılar (Araçlar altında) hesabı olmayan birine bir metin veya 8 MB'a kadar bir dosyayı 1 saatten 30 güne kadar ve 1–100 açılış için verir; anahtar, bağlantının # işaretinden sonraki kısmıdır ve tarayıcılar bunu sunucuya göndermez. Alıcıların sunucuya erişebilmesi gerekir.
  • Erişim istekleri, kişilerin 1 saatten 30 güne kadar daha fazla yetki veya bir kasa istemesine olanak tanır; erişim kendiliğinden sona erer.
  • Hesabım altındaki Acil erişim, kullanıcının durdurabileceği bir bekleme süresinden sonra onun kişisel kasasını okuyabilecek en fazla beş kişiyi belirler.

Denetim günlüğü ve onaylar

  • Denetim günlüğü (yöneticiler): girişler, başarısız denemeler, engellemeler, davetler, kullanıcı ve ayar değişiklikleri, içe ve dışa aktarmalar, istekler ve onaylar. Her kayıt bir öncekinin özetini içerir ve sayfa zincirin sağlam olup olmadığını gösterir. Hiçbir zaman parola veya öğe içeriği barındırmaz.
  • Bu öğeyi kim kullandı (kasa yöneticileri): ekip kasalarında kimin bir parolayı gösterdiği, kopyaladığı veya doldurduğu, bağlantı açtığı ya da bir parolayı değiştirdiği veya geri yüklediği — zaman, istemci, cihaz ve IP adresiyle. Bu bildirimler istemcilerden gelir; yazılımını değiştiren biri bunları atlatabilir.
  • Dört göz ilkesi (Ayarlar → Kasa politikası): bir kullanıcıyı silmek, ikinci faktörü sıfırlamak, birini yönetici yapmak ve güvenlik ayarlarını değiştirmek Onaylar altında ikinci bir yöneticiyi bekler.
  • SMTP ayarlıysa yöneticiler sertifikalar, başarısız yedekler ve bekleyen onaylar hakkında e-posta alır.

Mevcut hizmetinizin yanında bir pilot çalıştırın

  1. Mevcut hizmeti koruyun. Appliance'ı küçük bir VM olarak içe aktarın, ona bir DNS adı ve güvenilir bir sertifika verin, SMTP'yi ve konsol yedeğini ayarlayın.
  2. Küçük bir grup seçin — örneğin BT ekibi — ve onları davet edin. Her gerçek kullanım için (ağ cihazları, bir müşteri, pazarlama hesapları) bir ekip kasası oluşturun ve gruplara ihtiyaç duydukları yetkileri verin.
  3. Test kopyalarını içe aktarın ve öğeleri kontrol edin. Uzantıyı ekibinizin kullandığı tarayıcılarda, Launcher'ı bir Windows bilgisayarda ve dış bir adrese gizli bir bağlantıyı deneyin.
  4. Zor günleri prova edin: kaybolan bir telefon (bir yönetici ikinci faktörü sıfırlar), kurtarma anahtarıyla unutulmuş bir ana parola, birinin ayrılması (onu çıkarın, kasanın yeni anahtarını almasına izin verin) ve konsol yedeğinin bir test VM'ine geri yüklenmesi.
  5. Ardından kullanıma alın, grup grup; eski hizmeti ancak herkes taşındığında ve dışa aktarmalar silindiğinde kapatın.

Bilmeniz gereken sınırlar

  • PassZit aktif olarak geliştirilmektedir: ilk herkese açık sürüm Kasım 2026'da 0.9.0 idi ve yeni sürümler sık çıkıyor.
  • Yerel mobil uygulamalar ve Safari uzantısı yok (ikisi de planlanıyor). Telefonlarda web kasası ana ekrana eklenebilir, ancak yalnızca sunucuya erişilebildiği sürece çalışır.
  • Sunucuyu siz çalıştırırsınız: erişilebilirlik, yedekler ve dışarıdan ulaşılabilirlik sizin sorumluluğunuzdadır.
  • Yalnızca iki hesap rolü; daha ince denetim kasa yetkilerinden ve dört göz ilkesinden gelir.
  • Tarayıcı uzantıları çoklu oturum açmayı kullanmaz; ana parola ve kimlik doğrulama koduyla oturum açarlar.
  • İçe aktarmalar yalnızca şifresiz dışa aktarma dosyalarını okur ve ekleri veya geçiş anahtarlarını almaz; öğeler ekip kasalarına birer birer taşınır.
  • MaxZit'in ücretli desteği yalnızca İngilizcedir.

Sonraki adımlar

PassZit'i indirin, tüm özelliklere ve güvenlik modeline göz atın ve Kendi sunucunuzda parola yöneticisi ile Parolaları ekiple paylaşma rehberlerini izleyin. Zaten kendi parola sunucunuzu çalıştırıyorsanız, Self-hosted Bitwarden alternatifi rehberi kurulumu, şifrelemeyi ve içe aktarmayı daha ayrıntılı anlatır. Sorularınızı GitHub Discussions'ta bekliyoruz (yalnızca İngilizce); destek planları ve kurulum desteği MaxZit'ten alınabilir (yalnızca İngilizce).

1Password, sahibinin ticari markasıdır. PassZit ve MaxZit onunla bağlantılı değildir, onun tarafından desteklenmez ve onunla hiçbir şekilde ilişkili değildir. Ad burada yalnızca insanların ne aradığını ve PassZit'in kullanıcı kılavuzunun içe aktarma için hangi dışa aktarmayı listelediğini anlatmak için kullanılmaktadır.