Czego dotyczy ten poradnik
PassZit to darmowy menedżer haseł open source (AGPLv3), który działa na Twoim własnym serwerze, z sejfami szyfrowanymi end-to-end, rozszerzeniami przeglądarki i wierszem poleceń. Jest darmowy, bez limitów użytkowników; MaxZit, firma, która go tworzy, oferuje opcjonalne płatne wsparcie (tylko po angielsku). Osoby szukające alternatywy dla Devolutions lub jego programu Remote Desktop Manager często chcą menedżera haseł na własnym serwerze, który otwiera też połączenia RDP i SSH. Ten poradnik opisuje, co w tym zakresie robi sam PassZit — nie porównuje funkcji ani cen innych produktów.
- W skrócie
- Przechowywanie serwerów i urządzeń sieciowych
- MaxZit Launcher: czym jest i gdzie działa
- Jak każde połączenie dostaje hasło
- Sejfy zespołów i uprawnienia dla techników
- Dziennik audytu, użycie elementów i zasada czterech oczu
- Tajne linki dla osób z zewnątrz
- Zmiana haseł urządzeń z wiersza poleceń
- Przeniesienie loginów
- Przetestuj obok obecnego narzędzia
- Ograniczenia, o których warto wiedzieć
- Dalsze kroki
W skrócie
| Obszar | W PassZit | Nie ma w PassZit |
|---|---|---|
| Połączenia | Remote Desktop (RDP), SSH z hasłem lub kluczem, WinSCP (SFTP), WinBox (MikroTik), VNC, Telnet | Brak innych typów połączeń; brak wbudowanego terminala i okna pulpitu zdalnego |
| Uruchamianie programów | MaxZit Launcher dla Windows, passzit-helper dla Linuksa, oba przez rozszerzenie przeglądarki | Brak pomocnika dla macOS |
| Udostępnianie | Sejfy zespołów z czterema uprawnieniami dla każdej osoby lub grupy, daty końcowe, wnioski o dostęp | Tylko dwie role kont (Użytkownik, Administrator) |
| Rejestrowanie | Dziennik audytu z łańcuchem skrótów, Kto użył tego elementu dla każdego elementu w sejfach zespołów, zasada czterech oczu | Brak nagrywania sesji; PassZit nie stoi między Tobą a urządzeniem |
| Automatyzacja | Wiersz poleceń passzit (Linux, Windows, macOS), passzit rotate przez SSH | Poza rotacją wiersz poleceń nie zmienia elementów |
| Serwer | Obrazy VM, ISO, skrypt instalacyjny, deb/rpm; szyfrowana codzienna kopia z kopią na SFTP | Brak obrazu Docker |
Przechowywanie serwerów i urządzeń sieciowych
W Nowy element wybierz Pulpit zdalny (RDP), SSH z hasłem, Klucz SSH, WinSCP (SFTP), WinBox (MikroTik), VNC lub Telnet — albo edytuj istniejący login — i wypełnij Połączenie zdalne: program, adres urządzenia (nazwę lub adres IP) i port, jeśli nie jest standardowy. Elementy bez nazwy dostają nazwę od adresu.
- Foldery z rodzajami: foldery należą do sejfu, można je zagnieżdżać i mają rodzaj z własną ikoną — Klient, Lokalizacja, Oddział, Dział, Centrum danych, Sieć lub Projekt.
- Klucze SSH: element może zawierać klucz prywatny i publiczny z frazą zabezpieczającą; Wygeneruj klucz Ed25519 tworzy taki klucz w przeglądarce.
- Dokumentacja dla każdego elementu: każdy element może mieć zaszyfrowaną stronę z nagłówkami, tabelami, blokami kodu i obrazami — na przykład o tym, jak skonfigurowane jest urządzenie lub do kogo dzwonić.
- Historia haseł: poprzednie hasła są przechowywane (domyślnie dziesięć) wraz z informacją, kto je zmienił, i można je przywrócić.
- Własne pola (ukryte dla sekretów), sekrety kodów jednorazowych i zaszyfrowane załączniki.
Wszystko — nazwy, adresy, nazwy użytkowników, hasła, notatki, dokumentacja i pliki — jest szyfrowane w przeglądarce; serwer przechowuje tylko szyfrogramy. Sejf pokazuje filtry RDP, SSH, WinBox i Klucze SSH, a wyszukiwanie może przeszukać wszystkie Twoje sejfy naraz.
MaxZit Launcher: czym jest i gdzie działa
Przeglądarka nie może uruchamiać programów na Twoim komputerze, więc robi to mały program pomocniczy. MaxZit Launcher to taki pomocnik dla Windows; to ten sam program, którego używa WatchZit, inny produkt MaxZit, więc jedna instalacja obsługuje oba, a każdy z nich działa też samodzielnie.
- Pobierz go w Launcher w menu sejfu internetowego. Instalator instaluje go dla Twojego użytkownika Windows bez uprawnień administratora i umieszcza go w Aplikacje, skąd można go ponownie usunąć.
- Sparuj go raz na przeglądarkę przyciskiem Sparuj tę przeglądarkę na tej stronie (lub z menu rozszerzenia), a potem zezwól na to w oknie launchera. Menu rozszerzenia pokazuje wtedy, że launcher odpowiada.
- Na Linuksie wydanie zawiera
passzit-helperdo tego samego zadania: umieść go w~/.local/bini raz uruchompasszit-helper install --firefoxlubpasszit-helper install --chrome-id ID.
Launcher współpracuje z rozszerzeniem przeglądarki PassZit: loginy z połączeniem dostają w rozszerzeniu przycisk terminala, a podwójne kliknięcie w sejfie internetowym też je otwiera. Pomocnik dostaje jeden login na kliknięcie, tylko od rozszerzenia PassZit, i niczego nie przechowuje. Dla macOS PassZit nie opisuje żadnego pomocnika; tam wiersz poleceń nadal może odczytywać loginy.
Jak każde połączenie dostaje hasło
Launcher uruchamia program zainstalowany na Twoim komputerze, który potem sam łączy się z urządzeniem. Przewodnik użytkownika PassZit opisuje przekazanie hasła dla każdego typu:
| Typ | Program | Jak hasło tam trafia |
|---|---|---|
| RDP | Windows: klient Pulpitu zdalnego (mstsc); Linux: xfreerdp | Windows: zapisywane na kilka sekund w Menedżerze poświadczeń Windows; Linux: na wejście xfreerdp |
| SSH, hasło | PuTTY, jeśli jest zainstalowany, w przeciwnym razie systemowy ssh | PuTTY: plik tymczasowy, który może odczytać tylko pomocnik, usuwany zaraz potem; ssh: schowek |
| SSH, klucz | Systemowy ssh | Klucz w pliku tymczasowym usuwanym po rozpoczęciu połączenia; fraza zabezpieczająca w schowku |
| WinBox | WinBox (Windows) | W jego wierszu poleceń — PassZit najpierw ostrzega, bo inne programy tego samego użytkownika Windows mogą je odczytać, dopóki WinBox działa |
| WinSCP, VNC, Telnet | WinSCP; klient TightVNC, TigerVNC, RealVNC lub UltraVNC; PuTTY lub telnet | Schowek, do wpisania, gdy program sam poprosi o hasło |
Skopiowane hasła są czyszczone ze schowka po czasie ustawionym w zasadach sejfu. Z WatchZit opcja Otwórz w na stronie urządzenia otwiera połączenie z loginem PassZit zapisanym dla tego urządzenia; konsola monitoringu tylko wskazuje urządzenie i nigdy nie widzi hasła.
Sejfy zespołów i uprawnienia dla techników
Współdzielone sejfy są wymienione w Sejfy zespołów; koło zębate obok sejfu otwiera Członkowie i ustawienia. Uprawnienia to cztery pola wyboru dla każdej osoby lub grupy, z których każde obejmuje poprzednie:
- Połączenie i wypełnianie — otwieranie połączeń i wypełnianie loginów bez pokazywania haseł, notatek, dokumentacji i plików;
- Podgląd haseł — widzenie wszystkiego w sejfie;
- Dodawanie i zmiana — także dodawanie, zmienianie i usuwanie elementów;
- Zarządzaj — także członkowie, grupy, nazwa i sam sejf.
Dla zewnętrznego technika dostęp może mieć datę końcową i kończy się sam. W Narzędzia → Wnioski o dostęp można poprosić o więcej uprawnień lub o sejf na 1 godzinę do 30 dni; zarządca zatwierdza, a uprawnienia potem same wracają. Gdy ktoś opuszcza sejf, sejf dostaje nowy klucz. Grupy mogą podążać za grupami Active Directory / LDAP lub logowania jednokrotnego (Ustawienia → Logowanie firmowe). PassZit mówi otwarcie, że Połączenie i wypełnianie to wygoda, nie zamek: kto może wypełnić hasło, przy odrobinie wysiłku może je poznać. Wszystkie kroki opisuje poradnik Udostępnianie haseł w zespole.
Dziennik audytu, użycie elementów i zasada czterech oczu
- Dziennik audytu (administratorzy): logowania, nieudane próby, blokady, zaproszenia, zmiany użytkowników i ustawień, importy i eksporty, wnioski i zatwierdzenia. Każdy wpis zawiera skrót poprzedniego, a strona pokazuje, czy łańcuch jest nienaruszony. Nigdy nie zawiera haseł ani treści elementów.
- Kto użył tego elementu (zarządcy sejfu): w sejfach zespołów, kto pokazał, skopiował lub wypełnił hasło, otworzył połączenie, zmienił lub przywrócił hasło — z czasem, klientem, urządzeniem i adresem IP. Te zgłoszenia pochodzą od klientów; PassZit nazywa je pomocą przeciw pomyłkom, a nie dowodem.
- Zasada czterech oczu (Ustawienia → Zasady sejfu): usunięcie użytkownika, reset drugiego składnika, nadanie roli administratora i zmiana ustawień bezpieczeństwa czekają w Zatwierdzenia na drugiego administratora.
PassZit nie rejestruje tego, co dzieje się wewnątrz sesji RDP lub SSH.
Tajne linki dla osób z zewnątrz
Narzędzia → Tajne linki przekazuje tekst lub plik do 8 MB osobie bez konta — na przykład dostawcy, który potrzebuje jednego hasła — na 1 godzinę do 30 dni i 1–100 otwarć, opcjonalnie z dodatkowym hasłem. Treść jest szyfrowana w Twojej przeglądarce, a kluczem jest część linku po #, której przeglądarki nie wysyłają do serwera. Odbiorca musi mieć dostęp do Twojego serwera; zasady sejfu mogą wyłączyć tajne linki.
Zmiana haseł urządzeń z wiersza poleceń
Wiersz poleceń passzit odszyfrowuje dane na komputerze, na którym działa, i odczytuje loginy oraz kody jednorazowe w skryptach (passzit get password "Core switch"). Dla loginu z połączeniem zdalnym możesz w Zmieniaj hasło na urządzeniu wybrać, jak urządzenie przyjmuje nowe hasło — Linux / Unix (SSH, passwd), MikroTik RouterOS (SSH, /password) lub Windows (OpenSSH, konto lokalne) — i jak często. Wtedy passzit rotate --due tworzy nowe losowe hasło, loguje się przez SSH obecnym hasłem, zmienia je, sprawdza nowe świeżym logowaniem i dopiero wtedy je zapisuje; stare trafia do historii haseł. Uruchamiaj to z crona lub Harmonogramu zadań Windows na dedykowanym koncie, które ma tylko sejfy tych urządzeń.
Przeniesienie loginów
Importer PassZit (Narzędzia → Import) odczytuje eksporty przeglądarek, Bitwarden, KeePass i KeePassXC, 1Password, LastPass oraz pliki CSV; nie ma własnego formatu dla Remote Desktop Manager. Jeśli Twoje obecne narzędzie potrafi zapisać plik CSV z nazwami kolumn takimi jak name, url, username, password i notes, to według przewodnika użytkownika PassZit zwykle działa. Import przenosi wtedy loginy — nie ustawienia połączeń: ustaw potem Połączenie zdalne w każdym zaimportowanym loginie.
Plik jest odczytywany w przeglądarce i trafia do Mój sejf; elementy dla sejfu zespołu przenosi się polem Sejf w edytorze elementu, po jednym. Potem usuń plik eksportu — zawiera hasła w postaci niezaszyfrowanej. Przy wielu urządzeniach szybciej może być utworzyć elementy od nowa w sejfie zespołu, folder po folderze.
Przetestuj obok obecnego narzędzia
- Zachowaj obecne narzędzie. Zaimportuj appliance PassZit jako małą VM, nadaj jej nazwę DNS i zaufany certyfikat (Ustawienia → Certyfikat; rozszerzenie odrzuca certyfikat z podpisem własnym) i skonfiguruj kopię konsoli.
- Utwórz jeden sejf zespołu dla niewielkiego zestawu urządzeń laboratoryjnych lub mniej krytycznych, z folderami według lokalizacji lub klienta, i zaproś dwóch lub trzech kolegów z różnymi uprawnieniami.
- Zainstaluj rozszerzenie i launcher na komputerach z Windows, z których pracujesz, sparuj je i otwórz każdy typ połączenia, którego używasz. Sprawdź, które programy (PuTTY, WinBox, klient VNC) muszą być zainstalowane.
- Sprawdź zapisy: otwórz połączenie jako technik mający tylko Połączenie i wypełnianie i obejrzyj Kto użył tego elementu jako zarządca; potem zajrzyj do dziennika audytu.
- Wypróbuj rotację na jednym urządzeniu testowym poleceniem
passzit rotate --dry-run, a potem naprawdę. - Przećwicz trudne dni: odejście technika (usuń go, pozwól sejfowi dostać nowy klucz), zgubiony telefon i przywrócenie kopii konsoli na testowej VM. Resztę przenieś dopiero potem.
Ograniczenia, o których warto wiedzieć
- PassZit jest w aktywnym rozwoju: pierwsze publiczne wydanie to 0.9.0 z listopada 2026, a nowe wersje pojawiają się często.
- Połączenia otwierają się w zewnętrznych programach na Windows (MaxZit Launcher) lub Linuksie (
passzit-helper); nie ma pomocnika dla macOS ani wbudowanego terminala, okna pulpitu zdalnego czy nagrywania sesji. - Siedem typów połączeń; inne można przechowywać jako loginy, ale nie można ich otwierać z PassZit.
- WinBox dostaje hasło w wierszu poleceń, a kilka programów dostaje je przez schowek.
- Brak natywnych aplikacji mobilnych i rozszerzenia dla Safari (oba planowane); sejf internetowy potrzebuje serwera i nic nie zapisuje do pracy offline.
- Brak importera plików Remote Desktop Manager; ustawienia połączeń nie są importowane z CSV.
- Dwie role kont; dokładniejszą kontrolę dają uprawnienia sejfów i zasada czterech oczu.
- To Ty prowadzisz serwer: dostępność, kopie zapasowe i osiągalność są Twoją odpowiedzialnością. Płatne wsparcie MaxZit jest prowadzone tylko po angielsku.
Dalsze kroki
Pobierz PassZit, zobacz wszystkie funkcje i model bezpieczeństwa i skorzystaj z poradnika Menedżer haseł na własnym serwerze. Zespoły przechodzące z hostowanego menedżera haseł znajdą opis wdrożenia ludzi i stopniowego uruchamiania w poradniku Alternatywa self-hosted dla 1Password dla zespołów. Pytania są mile widziane w GitHub Discussions (tylko po angielsku); plany wsparcia są dostępne od MaxZit (tylko po angielsku).
Devolutions i Remote Desktop Manager są znakami towarowymi swojego właściciela. PassZit i MaxZit nie są z nimi powiązane, nie są przez nie popierane ani w żaden sposób z nimi związane. Nazwy są tu używane wyłącznie po to, by opisać, czego ludzie szukają. Inne nazwy programów (PuTTY, WinBox, WinSCP i inne) są wymienione tylko dlatego, że PassZit je uruchamia.