PassZit

Self-hosted alternatief voor Bitwarden: wat PassZit wel en niet dekt

Voor wie al een eigen wachtwoordserver draait en naar een andere kijkt: hoe PassZit wordt geïnstalleerd, hoe de versleuteling werkt, wat de browserextensies doen, hoe een onversleutelde export in het Bitwarden-formaat binnenkomt, hoe de server wordt geback-upt en hoe bedrijfsaanmelding, passkeys en eenmalige codes werken — telkens met wat PassZit niet doet, en hoe u het naast uw huidige server uitprobeert.

Waar deze handleiding over gaat

PassZit is een gratis, open-source (AGPLv3), zelf gehoste wachtwoordmanager met end-to-end-versleuteling, gemaakt door MaxZit. Het is één serverprogramma met een PostgreSQL-database, een webkluis, browserextensies en een opdrachtregel. Deze handleiding beschrijft alleen PassZit — ze vergelijkt geen functies of prijzen van andere producten — zodat u het kunt vergelijken met wat uw eigen server vandaag doet.

In één oogopslag

OnderdeelIn PassZitNiet in PassZit
InstallatieVM-images (OVA, QCOW2, VHDX), appliance-ISO, installatiescript, deb/rpm-pakketten; amd64 en arm64Geen Docker-image
VersleutelingArgon2id in de browser, AES-256-GCM per item, X25519 voor gedeelde kluizenDe code van de webkluis komt van de server (de extensies brengen hun eigen code mee)
ClientsWebkluis (als app te installeren), extensies voor Chromium-browsers en Firefox, opdrachtregelGeen native mobiele app, geen Safari-extensie, geen offline kopie
ImportOnversleutelde Bitwarden-JSON of -CSV, plus browsers, KeePass/KeePassXC, 1Password, LastPass, CSVGeen versleutelde exports van andere programma’s; geen bijlagen, passkeys of wachtwoordgeschiedenis uit het bestand
AanmeldenVerplichte tweede factor, beveiligingssleutels en passkeys, LDAP / Active Directory, OIDC en SAMLExtensies gebruiken geen eenmalige aanmelding
BeheerVersleutelde dagelijkse consoleback-up met SFTP-kopie, ondertekende zelfupdate met terugdraaien—

Installatie

PassZit is één programma, passzit-server, met een PostgreSQL-database. Er zijn vier manieren om het te installeren, allemaal op de downloadpagina:

  • VM-image — OVA (VMware, VirtualBox), QCOW2 (Proxmox VE, KVM) of VHDX (Hyper-V generatie 1) met Debian, PostgreSQL en PassZit klaar. Op de console van de VM krijgt de gebruiker pzadmin een menu voor het netwerk, de servernaam, de tijdzone, het installatietoken en het terugzetten van back-ups. Alleen de poorten 22 en 8443 zijn open.
  • Appliance-ISO — voor een nieuwe VM of een fysieke server; de automatische installatie wist de eerste schijf.
  • Installatiescript op Debian 12+, Ubuntu 22.04+, AlmaLinux of Rocky Linux 9+: curl -fsSL https://github.com/Max-Zit/passzit/releases/latest/download/install.sh | sudo sh. Het controleert de handtekening van de release, installeert PostgreSQL, maakt een database met een willekeurig wachtwoord en toont het adres en het installatietoken. --db gebruikt een bestaande PostgreSQL-database.
  • Pakketten (deb, rpm) met een geharde systemd-dienst; stel PASSZIT_DB in /etc/passzit/server.env in en start passzit-server.

De README vraagt om 2 vCPU, 2 GB RAM en een schijf van 16 GB. De console luistert op HTTPS-poort 8443 en antwoordt alleen aan privénetwerken tot u andere toestaat onder Instellingen → Netwerk en toegang. Er is geen Docker-image; draait u al het andere in containers, gebruik dan een kleine VM met het appliance-image. De stap-voor-stapversie staat in Zelf gehoste wachtwoordmanager.

Het versleutelingsmodel

Zoals beschreven op de beveiligingspagina en in docs/ARCHITECTURE.md van de repository:

  • De browser leidt met Argon2id een hoofdsleutel af uit het hoofdwachtwoord (standaard 64 MiB en 3 passes; het kluisbeleid kan geheugen, passes en lanes wijzigen).
  • Daaruit ontstaan een aanmeldsleutel, die de server alleen als argon2id-hash bewaart, en een wrap-sleutel die de browser nooit verlaat en de willekeurige accountsleutel opent.
  • Elk item — naam, gebruikersnaam, wachtwoord, websites, notities, velden, map en geschiedenis — wordt versleuteld met AES-256-GCM. Bijgevoegde bestanden en itemdocumentatie worden ook in de browser versleuteld.
  • Een gedeelde kluis heeft een eigen sleutel, verzegeld voor de publieke X25519-sleutel van elk lid. PassZit toont de vingerafdruk van de sleutel de eerste keer dat u met iemand deelt en waarschuwt als een bevestigde sleutel verandert; een kluis krijgt een nieuwe sleutel als iemand hem verlaat.

Waartegen PassZit niet beschermt, in eigen woorden: het JavaScript van de webkluis komt van uw server, dus wie de server volledig in handen heeft, zou aangepaste code kunnen uitleveren; wie via een groep lid wordt van een kluis, krijgt toegang zonder bevestiging van de vingerafdruk; malware op de computer van een gebruiker kan lezen wat er getypt wordt. De browserextensies brengen hun eigen code mee, die de server niet kan wijzigen. Niemand kan een vergeten hoofdwachtwoord resetten — alleen de herstelsleutel van de gebruiker opent de kluis weer.

Browserextensies

De PassZit-extensie staat in de Chrome Web Store (Chrome, Brave, Opera, Vivaldi), bij Firefox Add-ons (Firefox 128 of nieuwer) en bij Microsoft Edge Add-ons; de links staan op de downloadpagina. De server biedt haar ook aan onder Browserextensies in de webkluis, met Met één klik installeren voor de store van de gebruikte browser en eigen pakketten voor installatie met de hand.

  • Verbinden: voer alleen het serveradres in en klik op Verbinden met de webkluis; u meldt zich aan in de webkluis en bevestigt daar. De server mag op een eigen poort draaien, zoals 8443. Hij heeft een certificaat nodig dat de browser vertrouwt — de extensie weigert het zelfondertekende certificaat van een nieuwe server (Instellingen → Certificaat: een eigen certificaat of Let's Encrypt).
  • Invullen: een login wordt alleen op de eigen website aangeboden (Public Suffix List), alleen in zichtbare velden van de hoofdpagina, nooit in frames van andere sites, en een login die voor HTTPS is opgeslagen, wordt niet op gewoon HTTP aangeboden. Eenmalige codes worden ingevuld op de pagina die erom vraagt.
  • Opslaan: nadat u Aanbieden om nieuwe en gewijzigde inloggegevens op te slaan hebt ingeschakeld, toont het PassZit-pictogram een getal; PassZit toont nooit iets in de webpagina zelf.
  • Kaarten en adressen vullen betaal- en verzendformulieren in — alleen lege velden, alleen op HTTPS-pagina’s, alleen in de hoofdpagina, en voor een kaart na een vraag.
  • Eén ontgrendeling: de webkluis en de extensie van dezelfde server ontgrendelen en vergrendelen samen. Windows Hello, Touch ID of de schermvergrendeling van een telefoon kan de webkluis ontgrendelen via een passkey (WebAuthn PRF).

Niet beschikbaar: een extensie voor Safari, eenmalige aanmelding in de extensie (die meldt zich aan met het hoofdwachtwoord en de authenticatorcode) en invullen in betaalvelden die in een frame van een betaalprovider staan.

Een export in Bitwarden-formaat importeren

De importfunctie van PassZit leest de onversleutelde Bitwarden-export, als .json of .csv. Een versleutelde export wordt geweigerd met een melding die om een onversleutelde vraagt. PassZit herkent een bestand aan de inhoud, niet aan het programma dat het maakte: een JSON-bestand met een lijst items wordt gelezen als Bitwarden-formaat.

  1. Maak de onversleutelde export in uw huidige programma.
  2. Kies in de PassZit-webkluis Hulpmiddelen → Importeren en selecteer het bestand. Het bestand wordt in de browser gelezen; PassZit toont het formaat, het aantal items en mappen en hoeveel er al in de kluis staan.
  3. Kies Mappen uit het bestand behouden of een nieuwe map, laat Items overslaan die al in de kluis staan aan staan en importeer.
  4. Verwijder het exportbestand — het bevat elk wachtwoord onversleuteld.

Uit het Bitwarden-JSON-formaat neemt PassZit logins met hun websites, geheimen voor eenmalige codes en eigen velden (verborgen velden blijven verborgen), beveiligde notities, kaarten, identiteiten, SSH-sleutels, mappen en favorieten over. Niet overgenomen: bijgevoegde bestanden (die horen niet bij exportbestanden — voeg ze opnieuw toe), passkeys in het bestand (sla ze opnieuw op met de extensie), de wachtwoordgeschiedenis van een item en elke indeling anders dan mappen. Elke gebruiker importeert in de eigen kluis; items voor een team worden daarna verplaatst met het veld Kluis in de itemeditor, één item tegelijk. Imports en exports worden vastgelegd in het auditlogboek, met het aantal items maar nooit de inhoud.

Tweede factor, passkeys en eenmalige codes

  • Aanmelden bij het account: tweestapsaanmelding is verplicht voor elk account — een authenticator-app (TOTP) met tien herstelcodes. Onder Mijn account → Beveiligingssleutels en passkeys kan een beveiligingssleutel (YubiKey, Titan …) of een apparaatpasskey de app-code in de webkluis vervangen; de extensies gebruiken nog steeds de app-code. Een beheerder kan een verloren tweede factor resetten; de kluis blijft onaangetast.
  • Passkeys van websites: met PassZit gebruiken voor passkeys ingeschakeld biedt de extensie Opslaan in PassZit aan als een website een passkey aanmaakt, en bewaart die als versleuteld kluisitem, bruikbaar in elke browser met de extensie. PassZit stuurt geen vlag „gebruiker geverifieerd”, dus een website die verificatie vereist, krijgt de eigen passkeys van de browser.
  • Eenmalige codes voor websites: een login kan de Authenticatorsleutel (TOTP) bevatten, geplakt of gelezen uit een QR-code — in de webkluis uit een afbeelding, in de extensie met Authenticator-QR-code op deze pagina lezen. Wie de kluis opent, heeft dan beide factoren; voor de belangrijkste accounts raadt de handleiding van PassZit een aparte authenticator-app aan.

Back-ups en updates van de server

Instellingen → Back-up van de console schrijft elke dag en op verzoek (Nu back-up maken) een back-up naar /var/lib/passzit/backups: de database met alle kluizen, de geheime sleutel van de server en het consolecertificaat. Back-ups zijn altijd versleuteld met een wachtwoordzin die u instelt, en elke back-up kan naar een SFTP-map op een andere server worden gekopieerd. Terugzetten gaat via het appliancemenu of met passzit-server -restore; het terugzetten vervangt de hele database in één stap. Maakt u zelf back-ups, neem dan de database en secret.key mee — de eigen geheimen van de server, zoals tweede factoren, hebben die nodig.

Instellingen → Updates en server installeert alleen ondertekende releases: het maakt een back-up van de database en het programma, installeert de update en zet zelf de oude versie terug als de server niet terugkomt. Daar stelt u automatische installatie op een gekozen uur en een Testing-kanaal voor releasekandidaten in.

Gebruikers kunnen ook een kopie van hun eigen kluis bewaren: Hulpmiddelen → Exporteren → Versleuteld PassZit-bestand (aanbevolen), beschermd met een wachtwoord naar keuze.

LDAP en eenmalige aanmelding

Instellingen → Bedrijfsaanmelding bepaalt daarnaast wie zich mag aanmelden; het hoofdwachtwoord blijft altijd, want het is de sleutel tot de kluis, en accounts ontstaan nog steeds alleen via een uitnodiging.

  • Eenmalige aanmelding met OpenID Connect (Microsoft Entra ID, Google, Okta, Keycloak …) of SAML 2.0 (ADFS, Entra ID, Okta …) voor de webkluis.
  • Active Directory / LDAP: bij elke aanmelding, ook van extensies en de opdrachtregel, zoekt PassZit het adres op met een serviceaccount; ontbrekende of uitgeschakelde accounts kunnen zich niet aanmelden. Opzoeken test de instellingen.
  • Beide kunnen PassZit-groepen gelijk houden met bedrijfsgroepen met dezelfde naam, zodat de toegang tot gedeelde kluizen de directory volgt.

Er is geen SCIM-provisioning en geen registratie zonder uitnodiging. Hoe gedeelde kluizen, groepen en rechten werken, staat in Wachtwoorden delen met uw team.

PassZit naast uw huidige server testen

  1. Laat uw huidige server draaien. Importeer de PassZit-appliance als kleine VM met een eigen DNS-naam en geef hem een vertrouwd certificaat voordat u de extensie probeert.
  2. Gebruik eerst testaccounts. Nodig twee of drie mensen uit, maak een gedeelde kluis en een groep, en probeer de rechten, de controle van de vingerafdruk en het verwijderen van iemand uit de kluis.
  3. Importeer een kopie, niet alles. Maak een onversleutelde export van een testaccount, importeer die, vergelijk het aantal items en controleer een paar kaarten, identiteiten, SSH-sleutels en eenmalige codes. Verwijder het exportbestand.
  4. Installeer beide extensies alleen waar u test. Het aanbod van PassZit om logins op te slaan staat uit tot u het inschakelt, en PassZit gebruiken voor passkeys ook, zodat de twee extensies niet allebei vragen terwijl u vergelijkt.
  5. Test de back-up van de server. Voer Nu back-up maken uit, zet de back-up terug op een tweede test-VM en meld u daar aan.
  6. Loop de beperkingen hieronder door met de mensen die het gaan gebruiken, vooral mobiel gebruik en het aanmelden van de extensie.

Beperkingen om te kennen

  • PassZit is volop in ontwikkeling: de eerste openbare release was 0.9.0 in november 2026, en er verschijnen vaak nieuwe versies.
  • Geen native mobiele app en geen Safari-extensie (beide gepland). De webkluis kan aan het startscherm van een telefoon worden toegevoegd, maar bewaart niets voor offline gebruik.
  • Geen Docker-image; installeer met een image, het script of de pakketten.
  • De importfunctie leest alleen onversleutelde exportbestanden; bijlagen, passkeys en wachtwoordgeschiedenis in het bestand worden niet overgenomen.
  • Extensies hebben een vertrouwd certificaat nodig en melden zich aan met het hoofdwachtwoord en de authenticatorcode, niet met eenmalige aanmelding.
  • Een vergeten hoofdwachtwoord zonder herstelsleutel kan door niemand worden hersteld.
  • De interface is in 14 talen; de ingebouwde gebruikershandleiding is in het Engels en Servisch.

Volgende stappen

Download PassZit, lees over alle functies en het beveiligingsmodel, of begin met de handleidingen Zelf gehoste wachtwoordmanager en Wachtwoorden delen met uw team. Teams die van een gehoste dienst overstappen, vinden meer in Een self-hosted alternatief voor 1Password voor teams. Vragen zijn welkom in GitHub Discussions (alleen in het Engels); bedrijven kunnen commerciële support van MaxZit krijgen (alleen in het Engels).

Bitwarden is een handelsmerk van de eigenaar ervan; Vaultwarden is de naam van een onafhankelijk project. PassZit en MaxZit zijn niet gelieerd aan, onderschreven door of verbonden met een van beide. De namen worden hier alleen gebruikt om te beschrijven waar mensen naar zoeken en welk exportformaat PassZit kan importeren.