PassZit

Ekipler için KeePass: paylaşılan bir .kdbx dosyasından bir parola sunucusuna

Bugün tek bir KeePass veya KeePassXC veritabanı dosyasını paylaşan ve birden fazla kişi için yapılmış bir çözüm isteyen ekipler için: parolalar bir PassZit sunucusuna taşındığında ne değişir, hesaplar, gruplar ve yetkiler nasıl çalışır, bir KeePass dışa aktarması nasıl içeri alınır, sunucu olmadan ne olur, yedekler nasıl çalışır — ve PassZit'in neyi yapmadığı.

Bu rehber neleri kapsıyor

PassZit, kişiler ve ekipler için kendi sunucunuzda çalışan, uçtan uca şifreli kasalara sahip ücretsiz, açık kaynaklı (AGPLv3) bir parola yöneticisidir. Kullanıcı sınırı olmadan ücretsizdir; onu geliştiren şirket MaxZit isteğe bağlı ücretli destek ve kurulum desteği sunar (yalnızca İngilizce). KeePass ve KeePassXC, birçok ekibin paylaşılan bir dosyayla kullandığı bağımsız açık kaynaklı projelerdir; "ekipler için KeePass" arayan kişiler çoğu zaman bunun yerine bir sunucu arar. Bu rehber yalnızca PassZit'i anlatır — diğer programlar hakkında hiçbir açıklama yapmaz — böylece ekibinize uyup uymadığına karar verebilirsiniz.

Bir sunucuyla ne değişir

KonuPassZit'te
Parolalar neredeSizin çalıştırdığınız tek bir PassZit sunucusunda (VM imajı, ISO, kurulum betiği veya deb/rpm paketleri); istemciler değişiklikleri sunucudan alır
Kim neyi açabilirHer kişinin kendi hesabı ve ana parolası vardır; hangi parolaları kimin göreceğine ekip kasaları karar verir
Biri ayrılıyorHesabı hemen devre dışı bırakın; kişi bir kasadan çıkarıldığında veya hesap silindiğinde kasa yeni bir anahtar alır
Kim ne yaptıSunucu için denetim günlüğü, ekip kasalarının öğeleri için Bu öğeyi kim kullandı
Sizin çalıştırmanız gerekenlerSunucunun kendisi: sertifika, erişilebilirlik, güncellemeler ve yedekler (konsolda Ayarlar)

Kurulum Kendi sunucunuzda parola yöneticisi rehberindedir: README 2 vCPU, 2 GB RAM ve 16 GB disk ister; Docker imajı yoktur.

Kişi başına bir hesap

  • Yalnızca davetle: bir yönetici Kullanıcılar → Kullanıcı davet et'i kullanır; bağlantı bir kez ve varsayılan olarak 7 gün çalışır.
  • Kendi ana parolası ve zorunlu bir ikinci faktör (kimlik doğrulama uygulaması, istenirse ayrıca güvenlik anahtarları veya cihaz geçiş anahtarları). Hiçbir yönetici bir ana parolayı göremez veya sıfırlayamaz.
  • Kurtarma anahtarı: her kişi Hesabım altında bir tane oluşturur; unutulmuş bir ana paroladan sonra geri dönmenin tek yolu budur. Kullanıcı listesi kimde olduğunu gösterir.
  • Şirket oturum açması (Ayarlar → Şirket oturum açması): Active Directory / LDAP ve çoklu oturum açma (OpenID Connect, SAML 2.0) kimin oturum açabileceğine karar verir ve PassZit gruplarını şirket gruplarıyla eşitleyebilir. Ana parola her zaman kalır.
  • İki hesap rolü: Kullanıcı ve Yönetici. Yöneticiler kullanıcıları ve ayarları yönetir, ancak herkes gibi üyesi olmadıkları kasaları okuyamazlar.

Kasalar, gruplar ve yetkiler

Her kullanıcının bir Kasam'ı vardır; paylaşılan kasalar Ekip kasaları altındadır. Her şey için tek bir dosya yerine her gerçek kullanım için bir ekip kasası oluşturun — ağ cihazları, bir müşteri, muhasebe — ve kişilere veya gruplara, her biri öncekileri de kapsayan dört yetkiden birini verin: Bağlanma ve doldurma, Parolaları görme, Ekleme ve değiştirme, Yönet.

  • Klasörler bir kasaya aittir, iç içe olabilir ve Müşteri, Konum veya Veri merkezi gibi türleri vardır.
  • Erişimin bir bitiş tarihi olabilir; Araçlar → Erişim istekleri, bir kasa yöneticisi onayladıktan sonra 1 saatten 30 güne kadar daha fazla yetki verir.
  • Gruplar Gruplar altında oluşturulur; bir kasada her zaman en az bir kalıcı yönetici kalır.

Anahtar parmak izi kontrolü dâhil adımlar Parolaları ekiple paylaşma rehberindedir.

Uçtan uca şifreleme

Güvenlik sayfasında anlatıldığı gibi: tarayıcı ana paroladan Argon2id ile anahtarlar türetir, her öğeyi — ad, kullanıcı adı, parola, web siteleri, notlar, dosyalar — AES-256-GCM ile şifreler ve yalnızca şifreli veri gönderir. Sunucu ayrı bir kimlik doğrulama anahtarının argon2id özetini saklar ve ana parolayı hiçbir zaman almaz. Her paylaşılan kasanın, her üyenin X25519 açık anahtarına mühürlenmiş kendi anahtarı vardır.

PassZit'in kendi belirttiği sınırlar: web kasasının JavaScript'i sunucunuzdan gelir, bu yüzden sunucuyu tamamen kontrol eden biri değiştirilmiş kod sunabilir (tarayıcı uzantıları kendi kodlarını getirir); kullanıcının bilgisayarındaki kötü amaçlı yazılım yazılanları okuyabilir.

Bir KeePass veya KeePassXC dışa aktarmasını içe aktarın

PassZit .kdbx dosyalarını açmaz. Şifresiz bir dışa aktarmayı okur: kullanıcı kılavuzu KeePass 2 için File → Export → KeePass XML (2.x), KeePassXC için Database → Export → CSV file (or XML) yolunu verir (menüler sürümler arasında farklı olabilir).

  1. Dışa aktarmayı güvenilir bir bilgisayarda oluşturun.
  2. Web kasasında Araçlar → İçe aktar'ı seçin ve dosyayı belirleyin. Dosya tarayıcıda okunur; PassZit kaç öğe ve klasör bulduğunu ve kaçının zaten kasada olduğunu gösterir.
  3. Dosyadaki klasörleri koru veya Hepsini yeni bir klasöre koy'u seçin, Kasada zaten olan öğeleri atla'yı açık bırakın ve içe aktarın.
  4. Dışa aktarma dosyasını silin — tüm parolaları şifresiz içerir.

PassZit XML biçiminden başlığı, kullanıcı adını, parolayı, URL'yi ve notları, iç içe grupları iç içe klasörler olarak, diğer alanları özel alanlar olarak (korumalı olanlar gizli kalır) ve otp veya TOTP Seed adlı bir alanda saklanan tek kullanımlık kod sırlarını alır; yalnızca not içeren kayıtlar güvenli not olur ve geri dönüşüm kutusu dışarıda bırakılır. CSV'den başlık, kullanıcı adı, parola, URL, notlar, grup ve TOTP gibi tanıdığı sütunları alır. Alınmayanlar: ekli dosyalar (yeniden ekleyin), bir kaydın önceki sürümleri ve bu alanların dışındaki her şey.

İçe aktarılanlar, içe aktaran kişinin kişisel kasasına (Kasam) gider. Bir ekip kasasını doldurmak için bir kişi içe aktarır ve ardından öğeleri öğe düzenleyicisindeki Kasa alanıyla, birer birer taşır — büyük dosyalarda bunu planlayın. İçe aktarmalar denetim günlüğüne öğe sayısıyla, ama asla içerikleri olmadan kaydedilir.

Tarayıcı uzantıları ve günlük kullanım

  • Uzantılar Chrome, Edge, Firefox (128 veya daha yenisi), Opera, Brave ve Vivaldi içindir; Chrome Web Store, Firefox Add-ons ve Microsoft Edge Add-ons'tan veya sunucunun Tarayıcı uzantıları sayfasından edinilir. Girişleri ve tek kullanımlık kodları yalnızca eşleşen sitede doldururlar, bunu açtığınızda yeni girişleri kaydetmeyi önerirler ve kartları ve adresleri de doldururlar.
  • Web kasası her modern tarayıcıda çalışır ve uygulama olarak kurulabilir; web kasası ve uzantı için tek bir kilit açma yeterlidir.
  • Uzak bağlantılar: RDP, SSH, WinSCP, WinBox, VNC ve Telnet öğeleri, Windows'ta MaxZit Launcher veya Linux'ta passzit-helper ile uzantı üzerinden açılır — bkz. sunucu ve cihaz kimlik bilgileri.
  • Komut satırı: passzit, Linux, Windows ve macOS'ta betiklerde girişleri ve tek kullanımlık kodları okur.

Henüz yerel mobil uygulamalar ve Safari uzantısı yok (ikisi de planlanıyor).

Sunucu olmadan

PassZit'in çevrimdışı modu yoktur. Web kasası çevrimdışı kullanım için hiçbir şey saklamaz — sunucu olmadan kısa bir "çevrimdışı" sayfası gösterir — ve uzantı kasanın bir kopyasını diskte tutmaz. Ofis dışındaki kişilerin sunucuya erişebilmesi gerekir: konsol, siz Ayarlar → Ağ ve erişim altında daha fazlasına izin verene kadar yalnızca özel ağlara yanıt verir; bu yüzden olağan yol bir VPN'dir. Ekibinizin sunucu çalışmazken parolalara ihtiyacı varsa bunu planlayın: yedekten geri yüklenmiş ikinci bir sunucu veya her kullanıcının güvenli bir yerde tutulan kendi şifreli dışa aktarması.

Yedekler

  • Ayarlar → Konsol yedeği: her gün ve istek üzerine tüm sunucunun bir yedeği; her zaman belirlediğiniz bir parola cümlesiyle şifrelenir, isteğe bağlı olarak başka bir sunucudaki bir SFTP klasörüne kopyalanır. Appliance menüsüyle veya passzit-server -restore ile geri yükleyin.
  • Araçlar → Dışa aktar → Şifreli PassZit dosyası (önerilir): her kullanıcı dışa aktarabildiklerinin şifreli bir kopyasını, kendi seçtiği bir parolayla korunmuş olarak tutabilir; bu kopya PassZit'e yeniden içe aktarılabilir.
  • Ayarlar → Güncellemeler ve sunucu yalnızca imzalı sürümleri kurar ve sunucu geri gelmezse eski sürümü kendisi geri koyar.

Yedeğe güvenmeden önce ikinci bir VM'e geri yüklemeyi test edin.

Mevcut dosyanızın yanında test edin

  1. Test sırasında mevcut dosyayı kullanmaya devam edin.
  2. Appliance imajından; DNS adı, güvenilir bir sertifika (Ayarlar → Sertifika; uzantı kendinden imzalı bir sertifikayı reddeder), SMTP ve konsol yedeğiyle küçük bir sunucu kurun.
  3. Veritabanını XML olarak bir test hesabına kopya olarak içe aktarın, öğe ve klasör sayılarını karşılaştırın ve özel alanları ve tek kullanımlık kodları olan birkaç kaydı kontrol edin. Dışa aktarma dosyasını silin.
  4. Gerçekten kullanacağınız ekip kasalarını oluşturun, iki veya üç iş arkadaşınızı farklı yetkilerle davet edin ve uzantıyı onların tarayıcılarında deneyin.
  5. Zor günleri prova edin: kurtarma anahtarıyla unutulmuş bir ana parola, kaybolan bir telefon, birinin ayrılması ve yedeğin bir test VM'ine geri yüklenmesi.
  6. Kasa kasa geçiş yapın, ardından paylaşılan dosyayı ve kopyalarını kullanımdan kaldırın.

Bilmeniz gereken sınırlar

  • PassZit aktif olarak geliştirilmektedir: ilk herkese açık sürüm Kasım 2026'da 0.9.0 idi ve yeni sürümler sık çıkıyor.
  • Çalışan bir sunucuya ihtiyaç duyar; çevrimdışı mod ve USB bellekte taşıyabileceğiniz bir dosya yoktur.
  • .kdbx içe aktarma yok: yalnızca şifresiz XML veya CSV dışa aktarmaları; ekler ve kayıtların önceki sürümleri alınmaz.
  • İçe aktarmalar kişisel kasaya gider; öğeler ekip kasalarına birer birer taşınır.
  • Dışa aktarmalar şifreli bir PassZit dosyası veya şifresiz bir CSV dosyasıdır.
  • Yerel mobil uygulamalar ve Safari uzantısı yok (ikisi de planlanıyor); tarayıcı uzantıları çoklu oturum açmayı kullanmaz.
  • Kurtarma anahtarı olmadan unutulan bir ana parolayı kimse kurtaramaz.
  • MaxZit'in ücretli desteği yalnızca İngilizcedir.

Sonraki adımlar

PassZit'i indirin, tüm özelliklere ve güvenlik modeline göz atın ve Kendi sunucunuzda parola yöneticisi ile Parolaları ekiple paylaşma rehberlerini izleyin. Self-hosted sunucuları karşılaştırıyorsanız, Self-hosted Bitwarden alternatifi rehberi kurulumu ve şifrelemeyi daha ayrıntılı anlatır. Sorularınızı GitHub Discussions'ta bekliyoruz (yalnızca İngilizce); destek planları ve kurulum desteği MaxZit'ten alınabilir (yalnızca İngilizce).

KeePass ve KeePassXC, bağımsız açık kaynaklı projelerin adlarıdır ve sahiplerine aittir. PassZit ve MaxZit onlarla bağlantılı değildir, onlar tarafından desteklenmez ve onlarla hiçbir şekilde ilişkili değildir. Adlar burada yalnızca insanların ne aradığını ve PassZit'in kullanıcı kılavuzunun içe aktarma için hangi dışa aktarmaları listelediğini anlatmak için kullanılmaktadır.